อย่าบ้างานมากนักเลย..ถ้าคุณจากไป บริษัทหาคนแทนคุณได้เสมอ “แต่ไม่มีใคร แทนคุณได้ในครอบครัว”

อ่านเถอะแค่ 2 นาที เตือนสติได้ดีมาก อยากยกมาเล่าให้ฟัง หวังว่าจะทำให้ใครหลายๆ คนคิดได้ ลองอ่านดูนะ..

เช้าวันหนึ่ง

ภรรยา .. ” พี่คะ ร่างกายฉันรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน “….

สามี .. ” คุณทำงานบ้านมากไปหรือเปล่า คงแค่ปวดเมื่อยน่ะ ”

วันถัดมา

ภรรยา .. ” พี่คะ ฉันรู้สึกวิงเวียนศรีษะ เหมือนจะเป็นลม ”

สามี .. ” เจ็บ แค่นี้เอง คุณก็กินยา แล้วนอน ซักพักก็หายนะ ”

3 วันถัดมา

ภรรยา .. ” พี่คะ เงินที่พี่ให้ใช้จ่า ยในครอบครัว หมดแล้วนะคะ ”

สามี .. ” อะไรกัน เพิ่งให้ไปเอง นี้หมดแล้วหรือ?…ไม่น่าหมดเร็วขนาดนี้นะ…ปวดสมองเลยผม ”

หลา ยวันถัดมา

ภรรยา .. ” พี่คะ ฉันรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินไม่รู้ทำไม ”

สามี .. ” เหนื่อยปวดป่วยตลอด ผมเครียดเลยนะ ”

ภรรยา ..” พี่คะ ช่วงหลังๆนี้ ฉันเป็นอะไรไม่รู้ รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ”

สามีตอบโดยไม่มองหน้าภรรยา ” คุณไม่สบายหรือเปล่า พักผ่อนเถอะนะ”

ภรรยามีอาหารหนักขึ้น ” พี่ วันนี้พาฉันไปหาหมอหน่อย ฉันอยากรู้ว่าฉันเป็นอะไรกันแน่ ”

สามีตอบว่า ” วันนี้ผมเห็นคุณโอเคอยู่นะ ไปวันหลังได้ไหมวันนี้ผมงานยุ่งมาก ”

ภรรยาจึงขอร้องสามีเธอว่า ” พี่คะ วันนี้ ฉันขอหยุดทำทุกอย่างนะ ฉันอยากพักผ่อน รู้สึกร่างกายแย่จัง พี่ช่วยพาลูกไปบ้านแม่ได้ไหม ”

สามีตอบอย่างมีอารมณ์ไม่พอใจ ” เฮ้อ….ผมทำงานก็เหนื่อยมากนะคุณ ทุกอย่างภาระตกอยู่ที่ผม ”

ภรรยาตอบว่า ” ในวันที่คุณทำงาน ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย แต่ในวันหยุด คุณก็พักผ่อนอย่างเต็มที่ ฉันแค่ขอพักผ่อนแล้วพาฉันไปหาหมอ คุณทำไม่ได้เชียวหรือ ”

หลังจากที่สามีได้เห็นน้ำตาของภรรยา สามีจึงตอบแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าใดนัก

” งั้นวันหยุดนี้ผมจะพาลูกๆไปหาแม่ ส่วนคุณไปหาหมอนะ ”

ในวันหยุดนั้น

สามีพาลูกๆไปเล่นบ้านแม่ แล้วหลังจากทำงานก็แวะไปรับลูก

แต่พอกลับมาถึงบ้าน เห็นภรรยานอนบนเตียงอย่างสนิท โดยไม่คาดคิดเลยว่า

การหลับของภรรยาในวันนั้น เป็นการนอนหลับที่ถาวร และจะไม่มีวันตื่นมาพูดคุยกับเค้าได้อีกแล้ว

” ที่รัก ผมขอโทษ ”

– เมื่อคุณบอกผมว่าร่างกายเจ็บปวด….ผมคิดว่าคุณแค่ปวดเมื่อยเพราะทำงานบ้าน

– เมื่อคุณบอกผมว่าคุณวิงเวียน …ผมก็คิดว่าเป็นปกติของผู้หญิงที่มักอยากให้สามีเอาใจ

– เมื่อคุณขอเงินสำหรับค่าใช้จ่าย …ผมก็พูดอย่างไม่คิดถึงความรู้สึกคุณเลย ผมขอโทษทั้งๆที่ผมรูว่าคุณใช้มันอย่างประหยัดที่สุด

– ผมทำผิดกับคุณอย่างมากมาย.. ผมไม่ทันให้คุณพบความสุขเมื่ออยู่กับผม..

ผมขอโทษ ทั้งๆที่คุณดูแลผมและลุกๆอย่างดี..แต่ผมกลับมองมันเป็นสิ่งน้อยค่า

ผมไม่เคยถามคุณว่าเหนื่อยไหมที่ต้องทำงานบ้าน เลี้ยงลูก..แต่คุณ จะถามฉันทุกครั้งที่กลับจากทำงานว่า คุณเหนื่อยไหม

คุณพยายามจะช่วยให้ผมประสบความสำเร็จ แต่ผมกลับมองว่าคุณกำลังสร้างความยุ่งยากให้กับผม

” ผมผิดไปแล้ว “

สำหรับคุณสามี ไม่มีประโยชน์อันใด เมื่อภรรยาคุณไม่สามารถได้ยินคำขอโทษจากคุณอีกต่อไปแล้ว..

งานในองค์กร คุณจะสำคัญขนาดไหนก็ตาม..ถ้าวันใดขาดคุณ องค์กรก็จะหาคนมาแทนได้เสมอ

แต่คนในครอบครัว ไม่สามารถเอาใครมาทดแทนได้ โปรดรักษาเขาไว้ให้ดี..