เรื่องมีอยู่ว่า..ในอดีต พระเจ้าสร้างควายก่อน (น่าอ่านนะ)

มีสิ่งมีชีวิตอยู่ 4 ชนิด ได้แก่ คน ควาย ลิง สุนัข

มีเรื่องเล่าว่า ในอดีตนั้น พระเจ้าสร้างควายก่อน

พระเจ้าบอกควายว่า..แกไปไถนาทุกวัน จากตะวันขึ้น จนตะวันตกดิน กินแต่หญ้า ให้แกอยู่ได้ 60 ปี

ควายรีบบอก..ไม่เอาหรอก ทำงานหนักขนาดนี้ กินได้แต่หญ้า เอา 20 ปีพอ ที่เหลือคืนพระเจ้า พระเจ้าตกลง

วันต่อมาพระเจ้าสร้างลิง

พระเจ้าบอกลิงว่า..แกไปทำให้สัตว์อื่นมีความบันเทิง ทำให้สัตว์อื่นหัวเราะ ตีลังกาให้สัตว์อื่นดู กินได้แต่กล้วย ให้แกอยู่ 20 ปี

ลิงบอกว่า..ทำให้สัตว์อื่นหัวเราะ แสดงกายกรรม ตีลังกางานหนักหนาอยู่นะท่าน ข้าขอ 10 ปีพอ พระเจ้าตกลง

วันต่อมาพระเจ้าสร้างสุนัข

พระเจ้าบอกสุนัข.. แกไปอยู่หน้าบ้าน กินของเหลือจากเจ้าของ ให้แก 25 ปี

สุนัขบอกว่า.. เห่าทั้งวันข้าว่าเหนื่อยอยู่นะท่าน เอา 15 ปีพอ พระเจ้าตกลง

วันต่อมาพระเจ้าสร้างคน

พระเจ้าบอกว่า..แกเอาแต่ นอน กิน เล่น เที่ยว ไม่ต้องทำอะไรเลย ให้มีความสุขกับชีวิต ให้แก 20 ปี

คนรีบบอก.. ชีวิตมีความสบายแบบนี้ 20 ปีน้อยไป พระเจ้าไม่พูดอะไร

คนปิ๊งไอเดีย.. เอาอย่างนี้ ควายคืน 40 ปี ลิง 10 ปี หมา 10 ปี

ข้าขอเพิ่มเลยละกัน จะได้ไม่เสียของ พระเจ้าตอบตกลง

จึงเป็นที่มาของชีวิตคน อายุขัยประมาณ 80 ปี

ที่ต้อง กิน นอน เล่น เที่ยว 20 ปี

ที่เหลือ 40 ปี ทำงานยังกับควาย เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว

ต่อมา 10 ปี ก็ทำตัวเป็นลิง เล่นอยู่กับหลาน หยอกล้อให้หลานหัวเราะสนุกสนาน (เลี้ยงหลาน)

สุดท้าย 10 ปี ไปไหนไม่ได้ เฝ้าบ้านยังกะสุนัข

เรื่องจริงทั้งนั้น ดั่งบาลีที่ว่า

ชีวิต เม อนิยตํ มรณํ เม นิยต์ แปลว่า ชีวิตของเราไม่แน่นอน ความพรัดพรากต่างหากเล่าที่แน่นอน

ทางเดินชีวิต เต็มไปด้วยกับดัก แห่งความอยาก สติเท่านั้น ที่ทำให้เรารอดพ้นไปได้

โกรธ คือ การใช้ความผิดของคนอื่น มาลงโทษตัวเอง

กลุ้ม คือ ใช้ความผิดของตัวเอง มาลงโทษตัวเอง

เสียใจภายหลัง คือ เอาเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ที่แก้ไขไม่ได้มาทรมานตัวเอง

รากเหง้าของความทุกข์อยู่ที่ใจเรา ไม่ได้อยู่ที่คนอื่น

หากไม่แก้ที่ใจของตน จะไปไหนก็หนีทุกข์ไม่พ้น

ขอบคุณที่มา.ชายคนหนึ่ง